De arbeidsorganisatie wordt ruim behandeld in een deel van het arbeidsrecht dat gewijd is aan de arbeidstijd en rusttijden.

Deze regelgeving legt niet alleen de grenzen van de arbeidsduur vast, maar ook de periodes waarbinnen die arbeid gepresteerd mag worden, alsmede de rustperiodes.

De arbeidsregelingen vormen de basis van de arbeidstijdorganisatie. Arbeidsregelingen zijn vormen van arbeidsorganisatie die een bepaalde duurzaamheid vertonen. Elke onderneming heeft één of meerdere arbeidsregelingen die zij gewoonlijk toepast.

Deze arbeidsregelingen mogen niet worden verward met de mogelijkheid om prestaties te verrichten buiten de normale arbeidsgrenzen ( de Zgn. overuren). Deze prestaties dienen enkel om te voldoen aan welbepaalde behoeften.

Het invoeren van een arbeidsregeling in een onderneming vereist over het algemeen het invoeren van nieuwe uurroosters. Deze nieuwe uurroosters dienen het voorwerp uit te maken van een vermelding in het arbeidsreglement.

Een arbeidsregeling wordt beschouwd als "normaal" (d.w.z. zij vereist niet de toepassing van een afwijkingsbepaling), wanneer het gaat om een regeling waarin:
•    de arbeidsduur beperkt is tot 8 uren per dag en 40 uren per week (38 uren per week op jaarbasis);
•    de arbeidsweek zich uitstrekt van maandag tot zaterdag (ten laatste);
•    er 's nachts (tussen 20 uur en 6 uur) niet wordt gewerkt;
•    de feestdagen gerespecteerd worden.


Meer op: http://www.meta.fgov.be/defaultTab.aspx?id=388 of www.meta.fgov.be en klik naar Thema's > Arbeidsreglementering > Arbeidsduur en rusttijden