Bedoeling van het protocol is minimale fiscale normen af te spreken met de horecasector. Omdat de winstmarges er zo laag zijn zoeken sommige horeca-ondernemers inderdaad hun toevlucht tot de schemerzone bij het nakomen van hun sociale en fiscale verplichtingen om tot een aanvaardbaar inkomen te geraken. Dat zorgt voor een oneerlijke concurrentie. Anderzijds raken startende ondernemers in de horeca vaak in de financiële problemen omdat zij niet tijdig hun fiscale verplichtingen kunnen inschatten.
 
De uitwerking van de ,,minimale fiscale norm’’ is vooral bedoeld voor ondernemingen die niet onderworpen zijn aan strikte boekhoudkundige regels, zoals cafés, frituren en snackbars en die nu vaak forfaitair worden belast. Die moeten met het nieuwe systeem vooral tijdiger kunnen weten aan welke fiscale verplichtingen ze toe zijn, en zo meer zekerheid krijgen over de onmiddellijke toekomst van hun horeca-onderneming. Om niet onderworpen te zijn aan de controlenorm kan iedereen wel kiezen voor een volledige dubbele boekhouding met kastickets.
 
De basis van het systeem is dat per categorie van horecabedrijf minimale inkomsten, omzetcijfers en personeelsbezetting zullen vastgelegd worden. Uiteindelijk moet dat leiden tot een eerlijker fiscale behandeling waar zowel de horeca-uitbaters, de werknemers, de fiscus en de administratie die moet controleren, beter bij worden.
 
LVZ vraagt wel dat de overgangsperiode naar het nieuwe systeem voldoende lang is zodat iedereen zich kan aanpassen, en benadrukt dat het niet de bedoeling mag zijn een fiscaal bloedbad aan te richten in de horecasector.