De federale regering keurde vorige week donderdag drie crisismaatregelen goed om een maximaal aantal jobs te behouden en zoveel mogelijk ontslagen te vermijden. Na heel wat discussie en heisa over de tijdelijke werkloosheid voor bedienden werd eindelijk vorm gegeven aan drie formules die tijdelijk toelaten de arbeidsprestaties te verminderen.

LVZ is tevreden dat er eindelijk een akkoord is bereikt, maar maakt zich wel zorgen over de complexe regelingen die zijn uitgewerkt. Er zijn wetswijzigingen nodig en een overlegprocedure. Voor kleine kmo’s zal het overigens niet eenvoudig zijn om van de maatregelen gebruik te maken. LVZ betreurt dit en vraagt soepelere formules of afspraken voor de kleinste ondernemingen.

Met de volgende vijf punten willen wij u een overzicht bieden van deze uitzonderlijke, maar complexe systemen.

Luc SOENS
Directeur LVZ

Een crisisarbeidsduurverkorting, een crisistijdskrediet en een collectieve schorsing, dat zijn de drie systemen waarmee de federale regering voor een totaal bedrag van 110 miljoen euro tegemoet wil komen aan bedrijven die door de crisis genoodzaakt zijn het werk voor hun bedienden tijdelijk terug te schroeven. De drie mogelijkheden kunnen gecombineerd worden. De maatregelen zijn geldig vanaf 1 juli 2009 tot 31 december 2009. Ze kunnen, afhankelijk van de economische situatie verlengd worden tot 30 juni 2010 na een advies van de Nationale Arbeidsraad.

De werktijd van alle werknemers of van een bepaalde categorie kan met een vijfde of een kwart worden verminderd. Daarvoor krijgt het bedrijf een lastenverlaging van respectievelijk 600 of 750 euro per werknemer en kwartaal. Wanneer ook een vierdagenweek wordt ingericht, verhoogt dat bedrag met 400 euro. Het bedrijf moet minstens driekwart van de lastenverlaging doorstorten om het loonverlies gedeeltelijk te compenseren. Deze maatregel staat open voor alle bedrijven. Een ondernemings-cao is nodig.

Een akkoord tussen werknemer en werkgever moet het mogelijk maken de arbeidstijd voor een individuele werknemer met een vijfde of de helft te verminderen voor 1 tot 6 maanden, met de mogelijkheid tot vernieuwing.
De werknemer krijgt een maandelijkse RVA-vergoeding van 442 euro bij een halftijdse regeling en 188 euro voor een viervijfderegeling. Een 50-plusser die viervijfde werkt, krijgt 248 euro. De werkgever kan een bijkomende vergoeding uitbetalen, als daarmee het normale loon niet wordt overschreden.

Deze maatregel maakt het mogelijk een arbeidscontract maximaal 16 weken te onderbreken bij een volledige schorsing en 26 bij een gedeeltelijke. De collectieve schorsing is slechts mogelijk in het kader van een collectieve sector- of ondernemingsovereenkomst.
De RVA kent de werknemer een vergoeding voor de schorsing toe die overeenstemt met 70 of 75 procent van het geplafonneerde salaris. De werkgever moet daarop een aanvulling uitbetalen die minstens gelijk is aan de toeslag die hij aan tijdelijk werkloze arbeiders geeft.

Beide maatregelen kunnen enkel worden toegepast in bedrijven waar minimaal 20% van de arbeiders economisch werkloos is of waarvan de omzet met minstens 20 procent is gedaald tegenover één van de vier voorgaande kwartalen. Er wordt voor beide maatregelen gestreefd naar een sectorale cao, en zoniet naar een bedrijfs-cao. Als die er ook niet komt, kan de werkgever een ondernemingsplan voorleggen aan een speciale commissie die zich dan binnen de twee weken moet uitspreken.

Lees op www.lvz.be ook:

- Evelien Thys (Lier) is Beloftevolle Ondernemer 2009
- Zelfstandige onthaalouders mogen meer beroepskosten aftrekken